Αυτή η κρίση που ζούμε όλοι μας στο πετσί μας, μας έχει οδηγήσει άλλους σε κατάθλιψη και άλλους να προσπαθούν να βρουν τρόπους να αυξήσουν τα εισοδήματα τους ούτως ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στα συνεχώς αυξανόμενα έξοδα τις οικογένειας τους, για να επαναφέρουν την χαμένη ποιότητα ζωής τους.Άλλοι αποφασίζουν να μεταναστεύσουν. Με ότι δυσκολίες που συνεπάγεται αυτό. Ειδικά αν έχεις μεγάλα παιδιά, που σπουδάζουν ή που είναι στο λύκειο και προετοιμάζονται για πανελλαδικές είναι σχεδόν απαγορευτικό. Σε κάθε περίπτωση πάντως οι δυσκολίες είναι μεγάλες. Ξεκινάς την ζωή σου πάλι από το μηδέν και αυτό είναι πολύ δυσάρεστο ειδικά γι αυτούς που είχαν φτιάξει 5 πράγματα στην Ελλάδα, ένα σπίτι μια επιχείρηση κλπ. Ξαφνικά είσαι πάλι στο μηδέν. Και όταν αυτός που μεταναστεύει είναι νέος 25-35 τότε είναι καλά. Ούτως ή άλλως είναι στην αρχή. Αν όμως είναι 40-50 τότε δεν είναι σίγουρο ότι η μετανάστευση είναι καλή ιδέα. Γιατί θα περάσει πολύς χρόνος για να φτάσει την ζωή του σε ένα καλό επίπεδο και δεν είναι σίγουρο αν θα τα καταφέρει.Άλλοι προσπαθούν να στήσουν μια "αρπακολλατζίδικη" δουλειά. Ξοδεύουν όσα χρηματικά αποθέματα τους έχουν απομείνει. Συνήθως τα χάνουν, γιατί εν μέσω κρίσης πραγματικά δεν υπάρχουν ευκαιρίες και αν υπάρχουν είναι ελάχιστες. Και τελικά οδεύουν και αυτοί στην κατάθλιψη.Και άλλοι απλά περιμένουν φυτοζωόντας να δουν τι θα τους συμβεί. Έχει παγώσει το αίμα στις φλέβες τους και δεν τολμούν ούτε να αναπνεύσουν. Και αυτοί είναι υποψήφιοι για να περάσουν την πόρτα της κατάθλιψης, αν δεν την έχουν περάσει ήδη.Όμως φίλοι μου πρέπει να τα δούμε τα πράγματα αισιόδοξα. Ότι είναι να συμβεί θα συμβεί και θα συμβεί για όλους μας. Πρέπει να μην χάνουμε την αισιοδοξία μας και να προσπαθήσουμε να διαχειριστούμε την κατάσταση όπως μπορεί ο καθένας με θετική ενέργεια γιατί η απαισιοδοξία οδηγεί σε σκοτεινά μονοπάτια. Όλοι μας λίγο ή πολύ περάσαμε από τα σκοτεινά μονοπάτια, βουλιάξαμε σε στεναχώρια, απελπιστήκαμε, αλλά τελικά πρέπει πάση θυσία να βρούμε μια ισορροπία και να προσπαθήσουμε να έρθουμε πάλι στα ίσια μας.
Πάντως να βάλουμε καλά στο μυαλό μας ότι οι επιλογές μας μας έφεραν εδώ και οι επιλογές που θα κάνουμε στο μέλλον είναι αυτές που θα μας βγάλουν από αυτή την κατάσταση.
Πολλά θα μπορούσα να σχολιάσω στην ανάρτησή σου!!! Καταρχάς ξεκινώντας από το τέλος, θα συμφωνήσω απόλυτα...εμείς είμαστε υπεύθυνοι, και αυτό με αγανακτεί περισσότερο γιατί στην τελευταία ευκαιρία μας να αντισταθούμε σ'αυτό που μας επιβάλλουν είπαμε όχι και δείξαμε για άλλη μια φορά πόσο ηλίθιοι είμαστε!!! Προσωπικά δεν έχω καμιά αισιοδοξία! Όταν καθημερινά αυτοκτονούν άνθρωποι, μεταναστεύουν, μένουν άνεργοι και πεινούν... με τί να αισιοδοξήσω; Η κατάσταση είναι τραγική! Αν δεν ανοίξει η αγορά εργασίας, η χώρα θα βουλιάζει ολοένα και περισσότερο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Έλληνας δεν πρέπει να μείνει μόνο στην αισιοδοξία αστεράκι μου, πρέπει να αλλάξει νοοτροπία!!!!
Χαίρομαι που σε βρίσκω εδώ με την επιστροφή μου στα μπλογκ!!!
Φιλιά πολλά πολλά!!!!!