Επίσκεψη στο χωριό

Ξεκινήσαμε εκδρομούλα στο χωριό μας έτσι για μια ευχάριστη αλλαγή μέσα στο καυτό καλοκαίρι. Η δροσιά του χωριού δεν ήταν ασχημη.

Η διαδρομή μέσα από τον εθνικό δρυμό του Αγ Δημητρίου Πιερίας ήταν ότι πιο όμορφο.

Πρώτη επίσκεψη στο μοναστήρι του Σωτήρως. Παλιό μοναστήρι. Ησυχία και ηρεμία, το τοπίο σε χαλαρώνει. Η εκκλησία πολύ παλιά. Δεν είμαι σίγουρη από πότε χρονολογείται το μοναστήρι.

Χρόνια πολλά ! Καλή χρονιά !

Καλές γιορτές !!!

Στολίσαμε και φέτος, χωρίς τον κόρη μας για τρίτη χρονιά μιας και σπουδάζει μακριά μας, στη Σπάρτη. Την περιμένουμε όμως σύντομα να έρθει να περάσουμε μαζί της γιορτές.
Πάντα απο παιδί μου άρεσαν τα Χριστούγεννα και διασκεδάζαμε όλοι μαζί οικογενειακώς το στόλισμα του σπιτιού. Ετσι και φέτος εγώ με τον γιό μου στολίσαμε το δέντρο. Ο μπαμπάς μας δεν συμμετέχει. Μόνο μας παρακολουθεί. Δηλαδή φέτος ούτε και αυτό. Νύσταζε και πήγε για τον μεσημεριανό υπνάκο του. Δεν πειράζει οι δυό μας το ευχαριστηθήκαμε.
Αντε και του χρόνου.

Πού οδηγούμαστε;

Αυτή η κρίση που ζούμε όλοι μας στο πετσί μας, μας έχει οδηγήσει άλλους σε κατάθλιψη και άλλους να προσπαθούν να βρουν τρόπους να αυξήσουν τα εισοδήματα τους ούτως ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στα συνεχώς αυξανόμενα έξοδα τις οικογένειας τους, για να επαναφέρουν την χαμένη ποιότητα ζωής τους.Άλλοι αποφασίζουν να μεταναστεύσουν. Με ότι δυσκολίες που συνεπάγεται αυτό. Ειδικά αν έχεις μεγάλα παιδιά, που σπουδάζουν ή που είναι στο λύκειο και προετοιμάζονται για πανελλαδικές είναι σχεδόν απαγορευτικό. Σε κάθε περίπτωση πάντως οι δυσκολίες είναι μεγάλες. Ξεκινάς την ζωή σου πάλι από το μηδέν και αυτό είναι πολύ δυσάρεστο ειδικά γι αυτούς που είχαν φτιάξει 5 πράγματα στην Ελλάδα, ένα σπίτι μια επιχείρηση κλπ. Ξαφνικά είσαι πάλι στο μηδέν. Και όταν αυτός που μεταναστεύει είναι νέος 25-35 τότε είναι καλά. Ούτως ή άλλως είναι στην αρχή. Αν όμως είναι 40-50 τότε δεν είναι σίγουρο ότι η μετανάστευση είναι καλή ιδέα. Γιατί θα περάσει πολύς χρόνος για να φτάσει την ζωή του σε ένα καλό επίπεδο και δεν είναι σίγουρο αν θα τα καταφέρει.Άλλοι προσπαθούν να στήσουν μια "αρπακολλατζίδικη" δουλειά. Ξοδεύουν όσα χρηματικά αποθέματα τους έχουν απομείνει. Συνήθως τα χάνουν, γιατί εν μέσω κρίσης πραγματικά δεν υπάρχουν ευκαιρίες και αν υπάρχουν είναι ελάχιστες. Και τελικά οδεύουν και αυτοί στην κατάθλιψη.Και άλλοι απλά περιμένουν φυτοζωόντας να δουν τι θα τους συμβεί. Έχει παγώσει το αίμα στις φλέβες τους και δεν τολμούν ούτε να αναπνεύσουν. Και αυτοί είναι υποψήφιοι για να περάσουν την πόρτα της κατάθλιψης, αν δεν την έχουν περάσει ήδη.Όμως φίλοι μου πρέπει να τα δούμε τα πράγματα αισιόδοξα. Ότι είναι να συμβεί θα συμβεί και θα συμβεί για όλους μας. Πρέπει να μην χάνουμε την αισιοδοξία μας και να προσπαθήσουμε να διαχειριστούμε την κατάσταση όπως μπορεί ο καθένας με θετική ενέργεια γιατί η απαισιοδοξία οδηγεί σε σκοτεινά μονοπάτια. Όλοι μας λίγο ή πολύ περάσαμε από τα σκοτεινά μονοπάτια, βουλιάξαμε σε στεναχώρια, απελπιστήκαμε, αλλά τελικά πρέπει πάση θυσία να βρούμε μια ισορροπία και να προσπαθήσουμε να έρθουμε πάλι στα ίσια μας. 


Πάντως να βάλουμε καλά στο μυαλό μας ότι οι επιλογές μας μας έφεραν εδώ και οι επιλογές που θα κάνουμε στο μέλλον είναι αυτές που θα μας βγάλουν από αυτή την κατάσταση.

Το πιο δροσερό μέρος το σπιτιού μου αυτή την στιγμή, είναι το μπαλκόνι μου. κάθομαι από το πρωί στις 8 μετά από μια εφιαλτική νύχτα που ονειρευόμουν ότι ήμουν στην κόλαση λόγω ζέστης και λόγω της χθεσινοβραδινής κρεπάλης, πανσέτας, τηγανιτών πατατών και μπύρας. Έχω μπροστά μου τις πιθανές επιλογές για σήμερα. Βιβλίο, Laptop, καφέ. Τελικά την προσοχή μου μονοπόλησε το "ριμάδι" (καταλάβατε σε ποιο αναφέρομαι). Διάβασα ειδήσεις, συγχύστηκα, έριξα μια ματιά στο facebook, ακύρωσα τις διακοπές που είχα κανονίσει για τέλος του μήνα. Θα με ρωτήσετε γιατί. Γιατί διαπίστωσα ότι τα ακτοπλοϊκά θα μου στοιχίσουν πιο πολύ από την διαμονή. Επίσης διαπίστωσα ότι είτε κλείσω ferry για Κρήτη (4 άτομα και αυτοκίνητο) είτε για Σκόπελο, τα ίδια θα πληρώσω και τα πήρα στο κρανίο. Θα κάτσω σπιτάκι μου στην αυλίτσα μου θα πηγαίνω για μπάνιο κάθε μέρα, και όλα καλά. Δεν θα κάτσω να σκάσω. Είμαι τυχερή που ζω σε μονοκατοικία και τουλάχιστο θα απολαύσω εξοχή. Η θάλασσα μου λείπει για να συμπληρωθεί το τοπίο αλλά οκ θα μπώ στο αυτοκίνητο και θα την βρω. Κάπου εδώ κοντά θα είναι !

Αχα ! Νάτη !

Ανδριάνα Μπάμπαλη Είσαι Εσύ Ο Άνθρωπός Μου

Αγ Νικόλαος Νάουσας.
Υπέροχο μέρος εκδρομούλα την μέρα των γενεθλίων μου Τέλη Σεπτέμβρη.
Μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε τέτοιες όμορφες εξορμήσεις πιο συχνά !!